Poradnik dla Kuracjuszy

• By w ramach NFZ leczyć się w sanatorium potrzebujesz skierowanie od lekarza specjalisty lub lekarza rodzinnego. Lekarz musi wysłać wniosek do NFZ, w którym opisuje w odpowiednich rubrykach stan zdrowia pacjenta i wyniki jego badań.
• Pracownik NFZ lekarz specjalista w dziedzinie balneoklimtoligii ma 30 dni od daty wpływu skierowania do jego rozpatrzenia, co nie oznacza, że w ciągu tego terminu dostaniesz potwierdzenie skierowania na leczenie uzdrowiskowe ze wskazaniem zakładu lecznictwa uzdrowiskowego i daty rozpoczęcia leczenia (dostaniesz je nie później niż 14 dni przed datą rozpoczęcia leczenia).
• Po uzyskaniu potwierdzenia skierowania na leczenie przez NFZ zdobądź urlop, ponieważ wyjazd do sanatorium z reguły odbywa się w ramach urlopu wypoczynkowego lub bezpłatnego. Jedynie leczenie w szpitalu uzdrowiskowym odbywa się w ramach zwolnienia lekarskiego, wystawionego przez zakład lecznictwa uzdrowiskowego, w którym przebywa pacjent.
• Musisz liczyć sie z pewnymi kosztami. Pobyt nie jest bowiem całkowicie wolny od opłat. Kuracjusz musi pokryć z własnej kieszeni część kosztów związanych z zakwaterowaniem, wyżywieniem, opłatą klimatyczną, a także całkowicie pokryć koszt podróży (nie dotyczy dzieci od 3 do 6 lat życia oraz młodzież uczącą się i studiującą - pobyt całkowicie bezpłatny).
• W przypadku leczenia sanatoryjnego ambulatoryjnego osoba ubezpieczona ponosi koszt pobytu (we własnym zakresie zapewnia sobie zakwaterowanie i wyżywienie, NFZ refunduje tylko zabiegi).
• Dzieci w wieku od 3 od 6 lat mogą być kierowane na leczenie uzdrowiskowe same lub pod nadzorem opiekuna prawnego. Leczenie dzieci jest bezpłatne, natomiast rodzice lub opiekunowie ponoszą pełną odpłatność za pobyt w zakładzie. Dzieci uczęszczające do szkoły podstawowej lub gimnazjalnej kierowane są na leczenie uzdrowiskowe przez cały rok, zaś młodzież ponadgimnazjalna korzysta z leczenia uzdrowiskowego w okresie wolnym od nauki.
• Turnus w sanatorium trwa 2 lub 3 tygodnie - nie krócej. Taki czas jest potrzebny, by stosowane w sanatorium zabiegi przyniosły pożądany efekt leczniczy, który utrzyma się na dłużej.
  Pierwszego dnia pobytu pacjent ma spotkanie z lekarzem, który po obejrzeniu wyników i rozmowie zaleca mu odpowiednie zabiegi lecznicze.
• Możesz skorzystać z leczenia uzdrowiskowego nie częściej, niż co 12 miesięcy.
• Jeśli chcesz pojechać do sanatorium z małżonkiem musisz wiedzieć, że NFZ nie ma obowiązku zapewnić Wam wspólnego wyjazdu (tzn. w tym samym terminie i do tego samego uzdrowiska, chyba że jedno z małżonków ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności lub ukończony 65 rok życia.
• Jeśli nie masz skierowania albo dostałaś od NFZ decyzję odmowną możesz pojechać do wybranego sanatorium na własną rękę. Polskie sanatoria mają zazwyczaj oddzielnie zarezerwowane miejsca dla kuracjuszy pełnopłatnych. Musisz tylko kilka tygodni, albo - w bardziej obleganych sanatoriach - kilka miesięcy wcześniej zarezerwować swój pobyt.

W przypadku rezygnacji z wyjazdu skierowanie należy bezzwłocznie zwrócić do Oddziału Funduszu. Każda rezygnacja powinna być uzasadniona pisemnie. Przypadku uzasadnionego zwrotu skierowania Fundusz wyznacza nowy termin realizacji skierowania.

Jeśli jedziesz w ramach NFZ musisz mieć przy sobie:

• dowód osobisty,
• skierowanie na leczenie,
• dowód ubezpieczenia
• całą dokumentacje medyczną, czyli prześwietlenia, wyniki badań itp., stale przyjmowane leki w ilości potrzebnej na czas trwania pobytu w uzdrowisku
• dodatkowo nie zapomnij o stroju kąpielowym i czepku,
• dużym ręczniku, pantoflach, szlafroku, stroju sportowym.

Pacjent ma prawo skrócić pobyt w sanatorium:

• z powodu swojej choroby, która uniemożliwia kontynuowanie pobytu w sanatorium,
• z przyczyn niezależnych od pacjenta, w tym udokumentowanej choroby lub śmierci członka najbliższej rodziny i osoby pozostającej pod opieką pacjenta,
• skrócenie pobytu może nastąpić również z przyczyn leżących po stronie sanatorium.

Tabela dopłat przy wyjeździe ze skierowaniem

Opłaty za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatorium.

Przez pokój w studio należy rozumieć jeden z dwóch lub więcej pokoi posiadających wspólną łazienkę i przedpokój. Świadczeniobiorca dokonuje wyboru standardu pokoju, biorąc pod uwagę możliwości świadczeniodawcy.